Sommige dingen laten
zich niet plannen…….
Daar kwamen wij in
Lapland ook achter.
Onze strakke
weekplanning werd al op dag 1 om zeep geholpen. Dat dit een land van extremen is, daar zijn we deze week wel
achter gekomen.
van blizzard tot
strak blauwe lucht
van -30 op de aurora
skystation toren tot ver in de + in de sauna
van tot je middel in
de sneeuw, of staand op het ijs.
We hebben het deze
week allemaal meegemaakt. Een onvergetelijke reis die zich voor mij ’t best
laat omschrijven met het volgend gedicht:
Lapland,
Waar Sami versmelt
Met eland en rendier
Waar poolhond en husky
In bossen verdwijnt.
Waar Sami versmelt
Met eland en rendier
Waar poolhond en husky
In bossen verdwijnt.
Waar kunstenaars
zwoegen
Op bevroren sculpturen
En noorderlicht schijnt
Als vlammend gordijn.
Op bevroren sculpturen
En noorderlicht schijnt
Als vlammend gordijn.
Bevroren kristallen
Als vallende sterren
Kleden het landschap
In bruidssluier wit.
Als vallende sterren
Kleden het landschap
In bruidssluier wit.
Van ijzige poolwind
Die snijdt en die bijt
Tot strak blauwe lucht
Met verblindende zon.
Die snijdt en die bijt
Tot strak blauwe lucht
Met verblindende zon.
Zomaar wat grepen
Uit ’n zeer extreem weekje
Herinneringen
Die je nooit meer vergeet.
Uit ’n zeer extreem weekje
Herinneringen
Die je nooit meer vergeet.
Maik van Enckevort
Lapland
Een onvergetelijke week.
Op voorhand schets je een ideaal beeld.
Mooie blauwe lucht met zo af en toe een
wolkje, zon en flink wat kou.
Maar wij hebben daar een hele andere ervaring
opgedaan, genaamd “sneeuwstorm”.
Wie had dat verwacht, wij niet, maar dit heeft
er wel voor gezorgd dat we deze week zo geweldig hebben mogen beleven. Door de
storm lag er een dikke deken van sneeuw waardoor wij deze unieke foto’s konden
maken.
Het ijshotel, verbazingwekkend dat ze zoiets
van een paar blokken ijs kunnen maken.
Snowscooter, genieten om met 110 km p/uur over
een ijsmeer te mogen scheuren. Wat een power zit er in zo’n machine zeg.
Sledehondentocht, dat was ook super en wat een
lieve honden, wat kunnen die werken.
Het noorderlicht, zou ik graag nog eens ervaren,
maar dan zoals je op de foto’s in de boekjes ziet.
Wanneer gaan we weer……
Simone van Enckevort
Een droom komt uit
Al jaren droomde ik van een tocht door de sneeuw met een hondenslee.
Dit jaar zou die droom eindelijk in vervulling gaan. We planden een reis naar
Zweeds Lapland en besloten om een aantal vrienden mee te nemen die ook graag
wilden genieten van het mooie winterse Lapland en die van fotograferen hielden.
Na een lange voorbereiding was het 7 maart dan eindelijk zo ver. We vertrokken
met ons zevenen naar Lapland. Vol verwachting van de mooie dingen die we zouden
gaan beleven en zien. En we hebben wat beleefd. We hebben door de vele
sneeuwval een dag in ons chalet moeten blijven. We hebben met windkracht 8 en
een gevoelstemperatuur van -30 op het Aurora Sky Station staan bevriezen en
wegwaaien. We hebben sneeuw-blizzards meegemaakt.
Op de snowscooter door een
‘poollandschap’ gereden over het meer. Met de hondenslee op stap geweest
terwijl het weer zich van een slechte kant liet zien. Het sneeuwde en de wereld
werd grauw en grijs. Soms leek het of ik helemaal alleen op pad was met mijn
vier hondjes. En dan het uitgraven van het sneeuwhol voor de lunch. Er werden
bankjes uit de sneeuw gestoken langs de wand waar rendiervellen overheen werden
gelegd. Er werd rendiervlees gebakken op een vuurtje om het daarna in een soort
wrap te doen en op te eten.
We hebben elanden langs de weg gezien en rendieren.
Ik heb genoten van het Ice Hotel. En we zijn in het Saami museum geweest, waar
we zagen dat een Saami een rendier uit een volkswagen busje haalde, er bleek er
nog 1 in te staan. We hebben prachtige natuur gezien. Het werd een sport om de
Lapporten berg met opening zo mooi mogelijk vast te leggen. Het weer was soms
extreem slecht en dan weer prachtig mooi. Iedere dag moest het pad voor de deur
van het chalet schoongeveegd worden. Anders kreeg je de deur niet meer open.
Helaas had het weer ook effect op het Noorderlicht. Doordat het vaak bewolkt
was door de sneeuwval was het Noorderlicht maar heel vaag te zien. Daarvoor zou
ik weer terug gaan en natuurlijk voor een rit met de hondenslee. Ondanks of
misschien wel dankzij het weer heb ik het een fantastische week gevonden met
veel avontuur.
Marjo



































