Met enige regelmaat wordt mij gevraagd om eens naar een foto te kijken en hier een oordeel over te geven......."Ik heb een mooie foto gemaakt.....maar wat vind jij er nou van......?".Je hebt een mooie plaat gemaakt op vakantie of tijdens één van de workshops of anders, waar je wat over wilt horen of waar je een specifieke vraag over hebt. Hartstikke leuk, maar er zitten vaak zulke mooie opnames tussen dat ik die graag met jullie wil delen.

Met gebruikmaking van de opnamegegevens (EXIF) en de omstandigheden geef ik daar op deze weblog een mening over...... 'mijn' mening welteverstaan.
Ik wil geenszins de illusie wekken dat ik de wijsheid in pacht heb. "Beauty is in the eyes of the beholder...."
Maar ik kan er wel iets van vinden en tot op zekere hoogte opbouwende kritiek geven, zoals ik dat ook tijdens de fotoworkshops doe.

Dat doe ik niet alleen......iedereen mag natuurlijk meepraten dus je kunt, onderaan het betreffende item, een reaktie geven en zeggen wat jij er van vindt en natuurlijk reageren op de opmerkingen van anderen. Uiteraard wel in opbouwende vorm!
Exclusief voor leden van mijn nieuwsbrief bestaat nu de mogelijkheid om per keer één of twee foto's te mailen naar maartenfotografie@upcmail.nl

De afmetingen van de foto tot maximaal 5 Mb, maar zeker niet te klein. Vermeldt daarbij de opnamegegevens zoals camera en objectief, sluitertijd en diafragma en eventuele correcties. Waar is de opname gemaakt en onder welke omstandigheden.

ONDERAAN DEZE WEBLOG VINDT JE HET ARCHIEF MET DAARIN ALLE BLOGS VAN DE AFGELOPEN MAANDEN

WIL JE EEN FOTO GROTER BEKIJKEN, KLIK ER DAN EVEN OP
JE KUNT DE FOTO'S DAN IN EEN SLIDESHOW BEKIJKEN

donderdag 15 maart 2012

Zweeds Lapland 2010

Hoewel het alweer een poosje geleden is (.......) hierbij de foto's die gemaakt zijn in Zweeds Lapland 2010 door Maik, Simone en Marjo.



Sommige dingen laten zich niet plannen…….
Daar kwamen wij in Lapland ook achter.

Onze strakke weekplanning werd al op dag 1 om zeep geholpen. Dat dit een land   van extremen is, daar zijn we deze week wel achter gekomen.
van blizzard tot strak blauwe lucht
van -30 op de aurora skystation toren tot ver in de + in de sauna
van tot je middel in de sneeuw, of staand op het ijs.
We hebben het deze week allemaal meegemaakt. Een onvergetelijke reis die zich voor mij ’t best laat omschrijven met het volgend gedicht:

Lapland,
Waar Sami versmelt
Met eland en rendier
Waar poolhond en husky
In bossen verdwijnt.
Waar kunstenaars zwoegen
Op bevroren sculpturen
En noorderlicht schijnt
Als vlammend gordijn.
Bevroren kristallen
Als vallende sterren
Kleden het landschap
In bruidssluier wit.
Van ijzige poolwind
Die snijdt en die bijt
Tot strak blauwe lucht
Met verblindende zon.
Zomaar wat grepen
Uit ’n zeer extreem weekje
Herinneringen
Die je nooit meer vergeet.
Maik van Enckevort





































 
Lapland

Een onvergetelijke week.
Op voorhand schets je een ideaal beeld.
Mooie blauwe lucht met zo af en toe een wolkje, zon en flink wat kou.
Maar wij hebben daar een hele andere ervaring opgedaan, genaamd “sneeuwstorm”.
Wie had dat verwacht, wij niet, maar dit heeft er wel voor gezorgd dat we deze week zo geweldig hebben mogen beleven. Door de storm lag er een dikke deken van sneeuw waardoor wij deze unieke foto’s konden maken.
Het ijshotel, verbazingwekkend dat ze zoiets van een paar blokken ijs kunnen maken.
Snowscooter, genieten om met 110 km p/uur over een ijsmeer te mogen scheuren. Wat een power zit er in zo’n machine zeg.
Sledehondentocht, dat was ook super en wat een lieve honden, wat kunnen die werken.
Het noorderlicht, zou ik graag nog eens ervaren, maar dan zoals je op de foto’s in de boekjes ziet.

Wanneer gaan we weer……

Simone van Enckevort




































Een droom komt uit
Al jaren droomde ik van een tocht door de sneeuw met een hondenslee. Dit jaar zou die droom eindelijk in vervulling gaan. We planden een reis naar Zweeds Lapland en besloten om een aantal vrienden mee te nemen die ook graag wilden genieten van het mooie winterse Lapland en die van fotograferen hielden. 
Na een lange voorbereiding was het 7 maart dan eindelijk zo ver. We vertrokken met ons zevenen naar Lapland. Vol verwachting van de mooie dingen die we zouden gaan beleven en zien. En we hebben wat beleefd. We hebben door de vele sneeuwval een dag in ons chalet moeten blijven. We hebben met windkracht 8 en een gevoelstemperatuur van -30 op het Aurora Sky Station staan bevriezen en wegwaaien. We hebben sneeuw-blizzards meegemaakt. 
Op de snowscooter door een ‘poollandschap’ gereden over het meer. Met de hondenslee op stap geweest terwijl het weer zich van een slechte kant liet zien. Het sneeuwde en de wereld werd grauw en grijs. Soms leek het of ik helemaal alleen op pad was met mijn vier hondjes. En dan het uitgraven van het sneeuwhol voor de lunch. Er werden bankjes uit de sneeuw gestoken langs de wand waar rendiervellen overheen werden gelegd. Er werd rendiervlees gebakken op een vuurtje om het daarna in een soort wrap te doen en op te eten. 
We hebben elanden langs de weg gezien en rendieren. Ik heb genoten van het Ice Hotel. En we zijn in het Saami museum geweest, waar we zagen dat een Saami een rendier uit een volkswagen busje haalde, er bleek er nog 1 in te staan. We hebben prachtige natuur gezien. Het werd een sport om de Lapporten berg met opening zo mooi mogelijk vast te leggen. Het weer was soms extreem slecht en dan weer prachtig mooi. Iedere dag moest het pad voor de deur van het chalet schoongeveegd worden. Anders kreeg je de deur niet meer open. Helaas had het weer ook effect op het Noorderlicht. Doordat het vaak bewolkt was door de sneeuwval was het Noorderlicht maar heel vaag te zien. Daarvoor zou ik weer terug gaan en natuurlijk voor een rit met de hondenslee. Ondanks of misschien wel dankzij het weer heb ik het een fantastische week gevonden met veel avontuur.
Marjo


























dinsdag 16 augustus 2011

Gerrit van den Brink - zandstorm

Opnieuw een inzending van Gerrit. Ditmaal een zandstorm die hij fotografeerde op de Maasvlakte. Daar wordt een nieuw stuk land gemaakt en het opgespoten zand kan bij harde wind flink gaan stuiven. Hoewel het redelijk link kan zijn voor je kamera is het natuurlijk een geweldig mooi natuurverschijnsel dat het fotograferen meer dan waar is. Dat dat zeker niet makkelijk is blijkt uit onderstaande platen:


Laten we maar eens beginnen met het rechtmaken van de horizon. Want met zoveel wind om je oren valt dat al niet mee. verder heb ik de foto's iets gecorrigeerd op kleur en contrast. De onderzijde heb ik bewust afgesneden omdat het in mijn ogen niet zoveel toevoegt aan het beeld. 




Al met al heeft Gerrit heet beeld wel gezien, maar in de weergave ontbreekt iets. Er is overall een behoorlijk fuzzy beeld ontstaan door het waaiende zand. Maar dat geeft hier meer de indruk dat het gehele beeld onscherp is..... en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Waar gaat het nou mis?


In 2008 was ik in Engeland om daar grijze zeehonden te fotograferen. Ze liggen op het strand en zijn redelijk goed te benaderen. De tweede dag van mijn bezoek stak er in de middag een harde wind op. Het droge zand begon te stuiven en ik moest mijn kamera en mezelf goed inpakken om schade te voorkomen. Het zand stoof ongeveer 40 centimeter boven het strand. De zeehonden verdwenen gedeeltelijk in het zand en dat was precies wat ik wilde vastleggen. Ik ben met mijn camera net boven het stuivende zand gaan zitten en kon zo op ooghoogte de zeehonden vastleggen.



Met de bovenstaande foto's als voorbeeld wordt het wellicht duidelijk wat ik bedoel als ik ga kijken waar het bij Gerrit niet zo uitpakte als hij wilde weergeven. Ik heb het tijdens de workshops wel eens aangegeven: "de scherpte van een foto is afhankelijk van de hoeveelheid onscherpte en andersom." Bij Gerrit is er geen object dat uit de foto springt en zo aangeeft hoe heftig de zandstorm was. Ga dus op zoek in zo'n geval naar een object dat boven het zand uitkomt of in de zandstorm duidelijk zichtbaar is. Het stuivende zand doet dan de rest.......