Dennie ging diep deze keer....... op zijn buik wel te verstaan. Diep door het gras kwam hij oog in oog met dit Braziliaanse Dwerguiltje dat nauwelijks groter is dan een merel.
Juist doordat hij door het gras heeft gefotografeerd met een groot diafragma is de voorgrond mooi soft geworden en lijkt het een beetje op een onverwachte ontmoeting. De blauwe lucht doet de rest en maakt de kleuren in de foto compleet. Hoewel het uiltje in het midden van de foto staat stoort dit niet. (ik hou toch al niet zo van al die regeltjes.....) maar juist doordat het linkeroog zo prominent in beeld is in het midden van de foto geeft het de vogel extra power mee.
Wat een heerlijke plaat is dit zeg!
Met een Canon EOS 450 D op 140 mm bij 1/2000 sec op f.5, ISO 200
Een van de mooiste uilen vind ik toch wel de Laplanduil. Zijn prachtige ronde kop met verenwaaier wordt vaak van de voorzijde gefotografeerd. Maar Dennie koos er voor om dat eens anders te doen, vanaf de zijkant. Het levert een leuke plaat op, bijna minimalistisch, met nog net een lichtje op het oog en een stukje snavel. Dat heeft de foto wel nodig denk ik..... Hoewel er bewust gekozen is voor een profielfoto vraag ik me toch af of het niet jammer is dat de ronde verenboog links te krap is afgesneden.
Mooi van kleur en prima van scherpte, leuk gezien!
Op 1/1000 sec bij f.8, ISO 200 @ 160 mm
Overigens heeft Dennie een hele leuke reaktie geschreven op deze fotoworkshop die je kunt lezen op mijn eigen weblog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten