In een heemtuin in Oudenbosch maakte Gerrit een fraaie plaat van een libelle.
Van deze foto stuurde hij drie uitsnedes in. De eerste is een maximale (of is het minimale....?) uitsnede waar de libelle zo groot mogelijk op staat.
De foto verliest hierdoor wel iets aan kwaliteit maar het resultaat blijft toch heel acceptabel.
Er wordt vaak voor gekozen om, als het object niet groot genoeg (naar wens) op de foto staat, om de foto aan te snijden zodat het object toch groot in beeld komt. Dat kan maar dan moet, net als hier, het origineel wel goed zijn.
Het wordt nu duidelijk zichtbaar dat de scherpte helaas niet precies op het oog valt maar net daar voor. Met zo'n super uitsnede wordt dat (helaas) alleen maar benadrukt.
Met de tweede uitsnede kiest Gerrit ervoor om wat meer van de bloem te laten zien. Ik vind de foto hierdoor juist aan kracht winnen want het geeft veel meer de leefomgeving van de libelle weer dan dat het alleen maar een 'soorten-scoren' foto is zoals hierboven.
Juist de prachtige bloem waar de libelle op zit maakt de foto kleurig en fleurig en maakt de libelle eigenlijk veel teerder.
Dat het naar mijn mening nog beter kan laat Gerrit op de derde uitsnede zien waarop hij met het in beeld brengen van de groene bladeren in de achtergrond, die overigens mooi soft worden weergegeven, veel meer diepte in de foto brengt. Dit is, vind ik (........) een veel prettigere plaat die ik eerder aan de muur zou hangen dan de bovenstaande twee.
Het mag dus duidelijk zijn, getuige de foto's van Gerrit, dat het echt niet altijd allemaal heel groot in beeld moet. Een hert in de sneeuw is een leuk plaatje, maar het wordt pas een foto wanneer die besneeuwde sparren in de achtergrond ook mee mogen doen in de foto. En zo is het met deze libelle ook. Juist de omgeving heel subtiel (zoals Gerrit dat hier heeft gedaan) mee laten doen in de foto geeft het hoofdonderwerp, de libelle, veel meer kracht, schoonheid en teerheid mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten